หน้าแรก
Home
เกี่ยวกับเรา
About Us
บทความ
Articles
หนังสือแนะนำ
Books
หลักสูตร
Inhouse Courses
สมาชิก
Member
ติดต่อเรา
Contact Us
Upper
Assessment
 

กรุณาระบุอีเมล์ของท่าน
เพื่อรับข่าวสารจากเรา







search

Training and Seminar

Articles
ความสุขขีดความสามารถที่มนุษย์พึงมี Share
By มยุรา ภักดีรอด
Published Date 19 พฤษภาคม 2552

     ถ้าถามว่า ความสุขคืออะไร และจะทำอะไรบ้าง เพื่อให้ตัวเองมีความสุข จากคนร้อยคน เราก็จะได้นิยามความหมายและวิธีการร้อยอย่างไร ซึ่งหลายอย่างนั้นจริงๆ แล้วอาจจะเป็นความสุขเป็นสิ่งที่หาได้ง่าย โดยไม่ต้องใช้ทรัพย์สินเงินทองไปหาซื้อมาเลยก็ได้แต่เอาเข้าจริง ในสถานการณ์ปัจจุบัน กลับกลายเป็นว่า ความสุขนั้นเป็นสิ่งที่ไกลตัว ทำได้ยากและหาได้ยาก กลายเป็นสิ่งที่ดูเหมือนว่าถ้าจะจับต้องความสุขให้ได้นั้น ต้องใช้วัตถุหรือปัจจุบันภายนอกไปแลกมา

     เมื่อเป็นอย่างนี้แล้ว เราจะเห็นได้ว่า คนส่วนใหญ่มีความสุขน้อยลงไม่ว่าเป็นความสุขในการทำงานหรือความสุขในการดำเนินชีวิต เราจะเห็นคนหลายคนที่ ไม่มีความสุขในการทำงาน อันอาจจะเกิดจากการอยู่ในสภาพแวดล้อม ที่เต็มไปด้วยคนที่ไม่มีความสุขเหมือนกัน หรือเบื่อหน่าย ความซับซ้อนของงานหรือเป้าหมายขององค์กรที่ก้าวกระโดดสูงขึ้นไปอีกเรื่อยๆ
 
     ในขณะที่ทุกองค์กรต้องการสร้างความเจริญเติบโตให้กับธุรกิจนั้นพนักงานทุกคนคือเป้าหมายในการเพิ่มขีดความสามารถ ศักยภาพ เพื่อเพิ่มผลผลิตและกำไรให้กับองค์กร คำว่าขีดความสามารถ (Competency) จึงถูกนำมาใช้เป็นกรอบตั้งแต่การกำหนดวิสัยทัศน์ (Vision) ภารกิจ (Mission) เป้าหมาย ( Goal) และในใบกำกับบทบาทและหน้าที่ในงาน (Job Profile) และบางที่ก็อาจจะรวมไปถึงการนำไปใช้เพื่อเป็นค่านิยม (Value) วิถีปฏิบัติ หรือวัฒนธรรมองค์กรเลยก็มี

     แต่น่าแปลกใจมั้ยค่ะ ว่าจากขีดความสามารถที่มีอยู่เกือบร้อยข้อนั้นไม่ว่าจะเป็นขีดความสามารถส่วนบุคคล (Personal Competency) ขีดความสามารถของแผนก (Functional Competency) หรือขีดความสามารถหลักขององค์กร (Core Competency) นั้น 
    
     ไม่ได้มีเรื่องของความสามารถในการทำให้ตัวเองมีความสุขอันควรจะเป็น ขีดความสามารถหลักในการทำงานเลย ทั้งๆ ที่เป็นเรื่องสำคัญที่สุดที่จะส่งผลต่อการทำขีดความสามารถอื่นๆ ให้ได้ดีมีประสิทธิภาพ เนื่องจากทุกขีดความสามารถที่ถูกกำหนดไว้ในใบกำกับหน้าที่ในงาน (Job Profile) นั้น ล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องของการสร้างความพึงพอใจ ให้กับผู้อื่นทั้งสิ้น ไม่ว่าเป็นลูกค้า เพื่อนร่วมงาน หรือหัวหน้า

     ซึ่งเมื่อเราเป็นผู้ที่ยังไม่ได้สร้างความพึงพอใจ ความรักในงาน ยังขาดความสามารถในการทำให้ตนเองมีความสุขในงาน ออกมาได้เลยนั้นสิ่งที่จะสะท้อนออกมาให้ผู้อื่น ได้เห็นก็คือ ความเครียด ความวิตกกังวลความก้าวร้าว ความหงุดหงิด การใช้อารมณ์ที่เป็นลบ และพฤติกรรมที่เป็นลบต่อผู้อื่นเนื่องจากเราไม่มีความสุขเราก็ไม่สามารถที่จะส่งต่อความสุข หรือให้ความสุขกับผู้อื่นได้อย่างแท้จริง

     แต่ถ้าเรามีความสามารถที่จะทำให้ตนเองมีความสุขได้ มองเห็นความจริงของสิ่งที่อยู่รอบตัว ได้อย่างที่มันเป็น มองงานอย่างที่มันเป็นมององค์กรอย่างเข้าใจในวัตถุประสงค์ มองเพื่อนร่วมงานอย่างที่เขาเป็น เราก็จะมีความสุขมากขึ้น เมื่อมีความสุขมากขึ้น

     ก็มีสมาธิในการทำงานมากขึ้น ผลงานก็ออกมาดีมากขึ้น การตำหนิก็น้อย ความสุขและความพึงพอใจที่แท้จริงก็จะเริ่มขยายขอบเขตออกไปถึงคนอื่น และความสุขนี้ก็จะถูกส่งต่อไปอีก และไปอีกเรื่อยๆ คนก็จะมีความทุกข์น้อยลง มีความสุขมากขึ้น อาจจะถึงเวลาแล้วก็ได้นะคะ ที่เราควรจะนำหลักธรรมในการมอง

     โลกอย่างถูกต้องหรือสัมมาทิฐิ (Right View of Understanding) และอีกทั้งเจ็ดข้อ จากมรรคแปดนี้ ไปกำหนดเป็นขีดความสามารถหลักให้กับคนทุกคนไม่ว่าจะเด็กหรือผู้ใหญ่ ทั้งในบ้าน โรงเรียน และสถานที่ทำงานทุกแห่ง เพราะธรรมชาติของมนุษย์นั้นปรารถนาความสุขกันทุกคน ผู้มีความสุข ย่อมให้ความสุขค่ะ

สนใจขอข้อมูลเพิ่มเติม กรุณาติดต่อ info@UpperKnowledge.com โทร. 02-730-5589


line